Adrszpaskie Skalne Miasto, Góry Stołowe. Wiele skał posiada własną nazwę jak: Głowa cukru, Kochankowie czy Starosta i Starościna, Komin Cukrowy, Ząb.

Adršpašskoteplické skály Wejście do Skalnego Miasta prowadzi przez dwie kasy biletowe – pierwsza znajduje się obok Centrum Informacyjnego koło przystanku kolejowego, druga prowadzi z parkingu obok hotelu Skalni mesto i stawu. Już po kilkuset metrach za kasami biletowymi obie trasy się łączą doprowadzając nas do skały Dzban.
Zwiedzając miasto skalne być może nie zdajesz sobie sprawy, że chodzisz po dnie morza. Po ustąpieniu morza kredowego w tym właśnie miejscu powstały dwie wyjątkowe grupy skał, które oddziela Wilczy Parów (Vlčí rokle).
Bardziej rozległe Skały teplickie zajmują południową i zachodnią część masywu, dzieląc się na Skalsky Grzebień, Grzebienie Czapa, z najwyżej położonym miejscem wśród skał (wierzchołek Czap 786 m), Sępie Skały i Krowie Góry. Można też wydzielić bardziej rozległe i dziko rozczłonowane wyniesienia Labiryntu i Wądołów , między którymi- wzdłuż Skalskiego Potoku- rozciąga się Teplickie Skalne Miasto. Obszarowo mniejsze Skały Adrszpaskie zajmują północną część masywu, który od wschodu tworzy wzniesienie Bucziny, a na zachodzie mniejsze lecz wyższe wzniesienie Starozameckiego Wierchu (681)m ). Między nimi leży właściwe Adrszpaskie Skalne miasto. Oba skalne miasta rozdziela długi na około 5 km Wiczy Wąwóz.

Dzban – potężna skalna baszta przy drodze, po lewej stronie, po raz pierwszy została zdobyta przez Josefa Janebę, Miroslava Jedlićkę i pioniera wspinaczek skalnych Rudolfa Otto Bausche w maju 1935 roku. Unikalne sześciometrowe okno skalne tworzy „ucho” dzbana.

Głowa Cukru (Homole cukru) – jedna z najbardziej charakterystycznych adrszpaskich form skalnych. Piękny opis tej skały odnaleźć możemy w książce Kindla „Niezawodny przewodnik po szlakach w Adrszpachu”, wydanej w 1903 roku: „Jest to ogromny bałwan, który w małym jeziorku wody zarośniętym wodnymi roślinami, po prostu stoi na swym wierzchołku, znacznie rozszerzając się ku górze. Wysokość tej skały liczy się na 52 metry. Wierzchołek ma trzynaście metrów obwodu, a podstawa 3 metry. Cala skala waży około 40.000 kilogramów. Wygląda jak odwrócony kręgiel. Kształt ten jest wynikiem działania wilgotnego powietrza i procesów wietrzenia. Patrząc na Głowę Cukru ma się wrażenie, jakby się przechylała i miała za chwilę upaść, dlatego wielu bojaźliwie przechodzi obok, bojąc się jej upadku.

Mętują. Żródło rzeki Metuji znajduje się na wzniesieniu, na zachód od Skał Adrszpaskich, nad Hodkovicami i Ianovicarni. Dalej przepływa przez górny odcinek Wilczego Wąwozu, przez sztuczne jeziorko, z którego Wielkim i Małym wodospadem spływa do Skalnego Miasta, a stamtą płynie do wyjścia ze Skał Adrszpaskich.

Obrazek: Adršpašskoteplické skály 02” autorstwa Lestat (Jan Mehlich) – Praca własna. Licencja CC BY-SA 3.0 na podstawie Wikimedia Commons

wyślij do:
  • Facebook
  • Blip
  • Blogger.com
  • co-robie
  • Diigo
  • Flaker
  • Forumowisko
  • Gadu-Gadu Live
  • Grono.net
  • Gwar
  • Kciuk.pl
  • PDF
  • Ping.fm
  • Posterous
  • Spis
  • Twitter
  • Wykop
  • Śledzik
  • Linkologia
  • Pinger
  • StumbleUpon
  • Sfora

Podobne atrykuły:

  1. Skalne Miasto W Teplicach, (Karkonosze) jest nieco mniej znane od Skał Adrszpaskich, lecz jest od nich rozleglejsze, wyższe i bardziej dzikie. Ukształtowanie głównie w formie długich, uskokowych murów, wyrastających wprost z poziomu terenu, o stosunkowo prostych, strzelistych kształtach, które tworzą system płaskich na dole kanionów.
  2. Góry Stołowe są pełne niezwykłych gigantycznych form, ich wysokie na kilkadziesiąt metrów pionowe krawędzie skalne i niesamowite widoki roztaczające się z ich wierzchołków przyciągają turystów jak magnes.
  3. Stare Miasto (Gniezno) powstało w wyniku połączenia dawnych osad o charakterze miejskim Wzgórza Lecha, Wzgórza Panieńskiego (okolic obecnego Rynku).
  4. Lębork – niewielkie miasto położone 30 km od Łeby o urokliwym, średniowiecznym charakterze.
  5. Szlaki turystyczne w polskiej części Gór Stołowych.

agro.travel.pl w sieci