Bieszczadzka Kolejka Leśna przez ponad 100 lat służyła leśnikom oraz miejscowej ludności, a teraz turystom.

Bieszczadzka Kolejka LeśnaZałożona końcem XIXw. bieszczadzka kolejka wąskotorowa, stała się od tego czasu nierozłącznym elementem krajobrazu Bieszczadów. Dawnej liczyła dziesiątki kilometrów i posiadała wiele odnóg. Początkiem lat 90.XXw. zamknięta całkowicie a następnie przywrócona do życia dzięki staraniom Fundacji Bieszczadzkiej Kolejki Leśnej. Kursuje na trasach z Majdanu do Przysłupa oraz Balnicy. Kolejka jeździ obecnie na trasie Majdan – Cisna – Przysłup oraz Majdan – Żubracze – Solinka – Balnica. Zawieszono kursowanie kolejki do Smolnika oraz Woli Michowej, kolejka kursuje natomiast również zimą a w sezonie letnim robi po 2 kursy dziennie na danej trasie, to niewielki procent trasy jaką kiedyś pokonywała bieszczadzka ciuchcia. Główna stacja bieszczadzkiej kolei wąskotorowej znajduje się w miejscowości Majdan. Tu też znajdziemy zabytkowy już budynek stacji kolejowej, w którym zorganizowano niewielkie muzeum. Znaleźliśmy tu wiele ciekawych pamiątek z różnych okresów funkcjonowania wąskotorówki. Są między innymi mundury kolejarzy, znaki sygnalizacyjne, lampy, tablice ostrzegawcze i tablice przystanków. Raj dla miłośników kolei.
Pośród lesistych grzbietów górskich wije się torowisko kolejki leśnej.
Historia jej sięga lat 1890-1895, kiedy wybudowano ją z inicjatywy kilku firm z Budapesztu oraz Wiednia – eksploatujących wtedy bieszczadzkie lasy i posiadających na tym terenie tartaki. Budowa ruszyła w 1890 r. pod kierunkiem inż. Albina Zazuli z Jarosławia. Stale pracowało ok. 300 osób i kilkadziesiąt zaprzęgów konnych. Do prowadzenia szczególnie odpowiedzialnych prac kamieniarskich sprowadzono doświadczonych fachowców – Włochów z należącego wówczas do Austrii południowego Tyrolu, tzw. Trydentu. Niektórzy z nich osiedli później w Bieszczadach na stałe. W ówczesnym czasie kolejka ta spełniała doniosłą rolę, gdyż umożliwiała wykorzystanie bogactwa tych stron jakim było i jest drewno, a także stanowiła miejsce pracy dla miejscowej ludności. Po II wojnie światowej przyczyniła się zaś do rozpowszechnienia edukacji, gdyż właśnie nią bieszczadzkie dzieci dojeżdżały do szkół. W czasie wojny kolejka uległa zniszczeniu. Niemcy, podczas odwrotu zarekwirowali cały tabor. Po II wojnie została ona odbudowana. Woziła drewno głównie do zakładów drzewnych w Rzepedzi i dalej, aż do szerokich torów, skąd szło ono w świat.

Trasa kolejki prowadzi przez malownicze tereny Ciśniańsko-Wetlińskiego Parku Krajobrazowego na odcinku od Woli Michowej do Przysłupia. Stąd – z przełęczy widokowej można podziwiać połoniny, pasmo graniczne i obszary chronione Bieszczadzkiego Parku Narodowego. Trasa przejażdżki jest bardzo urozmaicona. Z rozległej doliny prerii Woli Michowej wiedzie wąską górską doliną do granicy ze Słowacją w Balnicy. Stąd zaczyna się leśny odcinek bieszczadzkiej kniei, na którym ciuchcia przeciska się przez puszczę bukową w paśmie granicznym. Duże wrażenie wywiera pustkowie dawnej Solinki, a następnie zjazd wzdłuż koryta górnej Solinki przez Żubracze do Majdanu. Z tej głównej stacji ciuchcia wyrusza przez coraz szerszą dolinę do Cisnej i Dołżycy, a stąd – opuszczając uroczą dolinę Solinki – wspina się coraz wyżej odsłaniając przy wiele zakrętach coraz bardziej rozległe panoramy na pasmo graniczne oraz masywy Łopiennika i Falowej.
Nagrodą jest najwspanialsza z nich – panorama w przełęczy Przysłup na BPN i najwyższe połoniny bieszczadzkie.

TRASA I: MAJDAN – PRZYSŁUP (11 KM)
Na trasie przystanki w Cisnej, Dołżycy i Przysłupiu. Majdan – osada leśna w dolinie Solinki, u podnóża Hyrlatej. Rozwinęła się w XIX wieku, gdy Fredrowie zbudowali tu hutę żelaza. Na początku XX w. działały tu dwa tartaki i stacja kolejki z dużym placem przeładunkowym oraz osiedle dla robotników. Tartak spłonął we wrześniu 1939 r., a po odbudowaniu go przez Niemców został ponownie spalony w czasie walk z UPA. Obecna osada została wybudowana w latach 60. dla pracowników kolejki. Dziś jest tu główna stacja i siedziba Fundacji Bieszczadzkiej Kolejki Leśnej. Po 15 minutach dojeżdżamy do Cisnej. Tutaj podejmujemy pierwszą decyzję: jechać dalej, czy zwiedzić Cisną, a następnie udać się na wędrówkę czerwonym szlakiem na Wołosań?
Cisna – wieś gminna, jedna z najatrakcyjniejszych turystycznie miejscowości Bieszczadów. Położona w głębokiej kotlinie nad brzegiem Solinki i otoczona zewsząd wysokimi, zalesionymi szczytami posiada specyficzny mikroklimat. Należy do miejscowości o najwyższej ilości rocznych opadów w Bieszczadach. Wieś o pierwotnej nazwie Czyasna (Ciasna) została założona w 1582 r. W latach 50. istniała tu główna baza drogowców budujących obwodnicę bieszczadzką w kierunku Ustrzyk Górnych (oddana do użytku w 1962 r.). Idziemy z Cisnej na Wołosań (1071 m), najwyższy szczyt Wysokiego Działu. Wędrówkę zaczynamy kierując się do schroniska (bacówki PTTK) „Pod Honem”. Spod schroniska (dobry punkt widokowy na kotlinę Cisnej) podążamy ku południowemu wschodowi, mijamy niewysoki Hon (820m), Osinę (962 m), Berest (942 m), Sasów (1011 m) i po ok. 2 godzinach marszu osiągamy szczyt Wołosani. Poniżej szczytu polana, z której otwiera się widok na pasmo Durnej i Łopiennika; w tle widnieje pasmo połonin. Zachęceni tymi widokami idziemy dalej szlakiem czerwonym przez Przełęcz Żebrak (812 m), Chryszczatą (997 m), zwiedzając po drodze rezerwat „Zwiezło” (Jeziorka Duszatyńskie) do Komańczy. A kolejka rusza z przystanku w Cisnej i po 15 min. dociera do kolejnego przystanku w Dołżycy. Dołżyca – wieś nad Solinką założona w 1552 r. Dzisiaj jest niewielką osadą (ok. 90 mieszkańców), w 1921 r. liczyła 325, a w 1938 r. ok. 450 mieszkańców. Całkowicie wysiedlona i zniszczona w latach 1945 – 1947. Wysiadamy w Dołżycy i idziemy czarnym szlakiem na Łopiennik (1069 m) zwany też grzbietem baligrodzkim. Czas wejścia ok. 1,5 godziny. Schodząc ze szczytu w dół (czas zejścia ok. 0,5 godz.), mijamy kilka polan trawersujemy od wschodu Horodek (889 m), dalej schodzimy nieznakowaną ścieżką do Dołżycy. Bardziej wytrawnych turystów zachęcamy do kontynuowania pieszej wędrówki z Łopiennika przez Łopieninkę (953 m), Kiczorę (725 m) do m. Jabłonki gmina Baligród. Tych, którzy nie zdecydowali się na proponowane piesze wędrówki, kolejka wiezie dalej i po 1 godz. 10 min jazdy z Majdanu osiąga kolejny, ostatni już przystanek w Przysłupiu. Przysłup – wieś na przełęczy pomiędzy masywami Jasła i Falowej, u źródeł potoku Dołżyckiego. Założona w poł. XVI w. przez Balów, od poł. XVIII w. własność Fredrów. W 1921 r. wieś liczyła 30 domów i 160 mieszkańców. Po II wojnie światowej całkowicie zniszczona i wysiedlona. Współczesny Przysłup to osada licząca ok. 30 domów, ponownie zasiedlona w latach 60. i 70. ubiegłego wieku. Kończąc przejażdżkę kolejką w Przysłupiu, proponujemy wszystkim proste orientacyjnie i szybkie dojście na piękny widokowo szczyt Jasła (1153 m). Trasa (nieznakowana) rozpoczyna się na przełęczy, wiedzie w kierunku południowym do granicy lasu i dalej „stokówką” a następnie ścieżką. Czas dojścia z przełęczy na Jasło ok. 1,5 godziny. Ze szczytu piękna panorama we wszystkich kierunkach. Dla tych, którzy nie skorzystali z naszej propozycji i nie wybrali się na pieszą wędrówkę, pozostaje piękny widok z Przełęczy Przysłup na południowy wschód, na wysokie Bieszczady (widoczna grupa Tarnicy aż po Halicz), a po 20 min. odpoczynku powrót kolejką do Majdanu.

W ofercie różne formy przejazdu Bieszczadzką Kolejką Leśną:

według rozładu jazdy
na zamówienie
drezyną
fotostopy

Sprzedaż biletów w dniu wyjazdu od godz. 9:00 w kasie na stacji głównej w Majdanie ( w sezonie zimowym – od 11.00).
Bilet bezpłatny – dzieci do lat 3
Bilet ulgowy – dzieci od 3 do 16 lat oraz seniorzy od 65 roku życia
Kursuje ona głównie w okresie wakacji od 1 lipca do końca sierpnia. Można zamówić przejażdżkę ciuchcią np. dla grup wycieczkowych także w innych porach roku po wcześniejszym uzgodnieniu z biurem fundacji: tel. (0-13) 468 63 35, fax. 468 63 01, 468 63 39.
Na życzenie grupy ciuchcia zatrzymuje się w dowolnym miejscu trasy, a dla wywarcia „mocnych wrażeń’ – na specjalne życzenie organizatora – może być zorganizowany napad 6 konnych bandytów Bandy Krzycha na kolejkę.

Obrazek: Bieszczadzka Kolejka Leśna” autorstwa Tomasz ChorwatPraca własna. Licencja CC BY 3.0 na podstawie Wikimedia Commons

wyślij do:
  • Facebook
  • Blip
  • Blogger.com
  • co-robie
  • Diigo
  • Flaker
  • Forumowisko
  • Gadu-Gadu Live
  • Grono.net
  • Gwar
  • Kciuk.pl
  • PDF
  • Ping.fm
  • Posterous
  • Spis
  • Twitter
  • Wykop
  • Śledzik
  • Linkologia
  • Pinger
  • StumbleUpon
  • Sfora

Podobne atrykuły:

  1. Transbeskidzki Szlak Konny PTTK. Prowadzi z Brennej w Beskidzie Śląskim, przez Beskid Żywiecki, Podhale, Pieniny, Beskid Sądecki oraz Beskid Niski do Wołosatego w Bieszczadach.
  2. Muzeum Śląskie, Katowice. Nowe siedziba Muzeum Śląskiego niemal w całości ukryta jest ponad 14 metrów pod ziemią, a światło do jej wnętrza wpada przez szklane wieże postawione na powierzchni.
  3. Leśna Kolej w Puszczy Knyszyńskiej Czarna Białostocka – Atrakcje.
  4. Śnieżka to najwyższy szczyt Karkonoszy i jednocześnie całego pasma Sudetów oraz Czech.
  5. Świętokrzyski szlak konny Majora Hubala liczy ponad 400 km i na jego pokonanie potrzeba ok. 13-14 dni. Można podziwiać malownicze krajobrazy najstarszych gór Europy.

agro.travel.pl w sieci